หม้อแปลงไฟฟ้าแรงสูงเป็นอุปกรณ์ทางไฟฟ้าชนิดหนึ่ง   ที่ใช้ในการเปลี่ยนค่าพลังงานของแรงดันไฟฟ้าจากพลังงานไฟฟ้าที่มีศักย์ต่ำเป็นพลังงานไฟฟ้าที่มีศักย์สูงกว่า หม้อแปลงไฟฟ้าแรงสูงได้มีการค้นพบโดย ไมเคิล ฟาราเดย์และโจเซฟ เฮนรี่ ประมาณช่วงคริสต์ศักราชที่ 1880 ในขณะที่กำลังทำการทดลองเกี่ยวกับการเหนี่ยวนำของแม่เหล็กไฟฟ้า ในช่วงแรกของการค้นพบอุปกรณ์ทางไฟฟ้านี้นั้นใช้ขดลวดเหนี่ยวนำไฟฟ้าในการเปลี่ยนค่าพลังงานของไฟฟ้าที่ประดิษฐ์โดย นิโคลาส คัลเลน ในปีคริสต์ศักราช 1836 ในปัจจุบันมีการใช้หม้อแปลงไฟฟ้าแรงสูง กันอย่างแพร่หลายโดยเฉพาะในสำนักงานใหญ่ โรงงานต่างๆ หรือแม้กระทั่งหม้อแปลงตามเสาไฟฟ้าที่สามารถพบเห็นได้ทั่วไป เนื่องจากหม้อแปลงไฟฟ้าสามารถให้พลังงานไฟฟ้าที่สูงกว่าอุปกรณ์ทางไฟฟ้าอื่นๆ และใช้พลังงานในการแปลงพลังงานไฟฟ้าเพียงนิดเดียวเท่านั้น หม้อแปลงไฟฟ้าแรงสูงมีหลากหลายขนาดหลากหลายชนิดให้เลือกใช้ทั้งตามวัตถุประสงค์การใช้งาน ชนิดของระบบไฟฟ้า การพันของขดลวดหรือตามลักษณะแกนแม่เหล็ก เช่น หม้อแปลงไฟฟ้าแบบติดตั้งข้างนอกและแบบติดตั้งข้างใน หม้อแปลงไฟฟ้าชนิดแรงดันขึ้นและแรงดันลง เป็นต้น
 


Comments




Leave a Reply